
این مقاله، راستی را از نمایشهای محتوامحورِ مواجهه عاطفی و خودابرازگری گزینششده بازپس میگیرد و آن را به جایگاه اصلیاش، یعنی یک کیفیت دقیق هستیشناختی، بازمیگرداند: رابطه شما با واقعیت. مقاله با تکیه بر چارچوب بودش، راستی را نه یک ویژگی نمایشی، بلکه شیوهای منضبط از بودش بازتعریف میکند؛ شیوهای که دقت معرفتی، صحت ادراک […]